اين مسأله سبب شد كه وى قرآن را مشتمل بر 1027000 ( يك ميليون و بيست و هفت هزار ) حرف بپندارد و بگويد : « هر كس كه آن را با شكيبايى و براى خدا قرائت كند ، براى او در برابر هر حرف ، همسرى از حوريان بهشت خواهد بود . » « 1 » ما نمىدانيم چه زمانى خليفه ، دانش شمارش را فرا گرفت و چه كسى در آن زمان ، حروف قرآن را براى وى برشمرد ؟ در حالى كه از ابن عباس چنين رسيده : « حروف قرآن ، 323671 ( سيصد و بيست و سه هزار و ششصد و هفتاد و يك ) حرف است » « 2 » كه اين عدد مطابق با واقع است . ذهبى گويد : « محمد بن عُبيد ، تنها كسى است كه اين خبر باطل را روايت كرده است . » « 3 » شايد خيال باطل فرزندش ، عبداللَّه ، در مورد از بين رفتن بخش فراوانى از قرآن ، از اين چنين ادعاهاى ساختگى از زبان خليفه نشأت گرفته باشد . [ م / 84 ] ابو عبيد از عبداللَّه بن عمر روايت كرده است : « نبايد هيچ يك از شما ادعا كند كه همهء قرآن را برگرفته‌ام . او چه مىداند كه همهء قرآن چيست ؟ در حالى كه بخش فراوانى از آن ، از بين رفته است ؛ بايد بگويد : آن‌چه در دست است ، دريافته‌ام . » « 4 » شايد هم گمان فرزند عمر ، متأثّر از خبرهاى مشهورِ از بين رفتن قرآن با شهادت حافظان قرآن در روز يمامه بوده است . [ م / 85 ] ابن ابى داوود از ابن شهاب روايت كرده است : « به ما چنين خبر رسيده است كه بسيارى از قرآن نازل شد و آگاهان از آن ، در روز يمامه كشته شدند ؛ آنان كه آن را حفظ كرده بودند . پس از آنان نيز نه كسى از آن آيات اطلاعى داشت و نه

--> ( 1 ) . الاتقان ، ج 1 ، ص 198 ؛ الاوسط ، ج 6 ، ص 361 . ( 2 ) . الاتقان ، ج 1 ، ص 198 . ( 3 ) . ميزان الاعتدال ، ج 3 ، ص 639 . ( 4 ) . الاتقان ، ج 3 ، ص 72 ، به نقل از كتاب فضائل القرآن ، ص 190 .